ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ


Μη Συνδεδεμενος Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΝΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

Admin


Admin

Reading Univercity

Αγαπητέ μαθητή του λυκείου που σκέφτεσαι να πας στην Αγγλία…

Μην το κάνεις!

Προσπάθησε να μπεις στο ελληνικό πανεπιστήμιο για το πτυχίο σου, και μάλιστα σε μία ενδιαφέρουσα πόλη, να περάσεις καλά!
Στην Αγγλία, δυστυχώς, το προπτυχιακό μοιάζει με σχολείο. Υποχρεωτικές παρακολουθήσεις στα πάντα, tutorials (φροντιστηριακά μαθήματα), εργασίες και ψαξίματα στη βιβλιοθήκη… Γενικά δε σε αφήνουν σε ησυχία.

Αλλά, ας κάνω το χρέος μου να κάνω μία μικρή ενημέρωση γι’αυτούς που θέλουν να ξενιτευτούν από τα 18 τους, όπως έκανα εγώ.

Σε γενικές γραμμές υπάρχουν οι εξής μεγάλες διαφορές με το ελληνικό πανεπιστήμιο:

* Τα μαθήματα δε μετράνε όλα ισοδύναμα. Το πρώτο έτος δε μετράει στη βαθμολογία, απλά πρέπει να το περάσεις. Το δεύτερο έτος μετράει 20-30%, αλλά καλύπτει το 60% της θεωρητικής ύλης (ξεσκίζεσαι στο διάβασμα). Το τρίτο έτος μετράει 70-80% της τελικής βαθμολογίας (!), αλλά έχει σχετικά λίγη δουλειά. Δε σε παίρνει όμως το να χαλαρώσεις.

* Σε κάθε μάθημα υπάρχει ένα 20% του βαθμού που βγαίνει από το continuous assessment. Το continuous assessment είναι είτε τεστ προόδου, είτε εργασία – ανάλογα με το μάθημα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να χαλαρώσεις κατά τη διάρκεια του τριμήνου, απλά περιμένοντας την εξεταστική για να διαβάσεις. Θα αναγκαστείς να ασχοληθείς με το διάβασμα και μεσοτρίμηνα.Το κάθε έτος αποτελείται από τρία έτη των τριών τριμήνων των 10 εβδομάδων, όχι τέσσερα έτη των δύο εξαμήνων των 14 εβδομάδων. Πρακτικά, βγάζεις δουλειά 4 ετών σε 3 έτη. Οι διακοπές είναι ένας μήνας τα Χριστούγεννα και 15-30 ημέρες το Πάσχα. Η εξεταστική είναι σύντομη, μπαμ-μπαμ και είναι μία φορά το χρόνο, προς το Μάιο (στο Reading είναι τον Απρίλιο). Αυτό σημαίνει ότι το μήνα πριν την εξεταστική ρίχνεις ευλαβικό διάβασμα σε ρυθμούς πανελληνίων.

* Το σημαντικότερο: Ακόμα και στα τελείως θεωρητικά μαθήματα, δεν έχεις βιβλία! Με την έννοια ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μπει ο καθηγητής και να πει ότι στις εξετάσεις θα εξεταστεί το βιβλίο του από τις σελίδες 10 ως 180. Θα συστήσει κάποια βιβλία που καλύπτουν την ύλη του (recommended reading), αλλά είναι δική σου δουλειά να τρέξεις στη βιβλιοθήκη και να βρεις από τις σημειώσεις σου τι σου κάνει. Γενικά δουλεύεις πολύ στη βιβλιοθήκη, και γι’αυτό οι βιβλιοθήκες είναι άρτια οργανωμένες και πολύ μεγάλες. Τα βιβλία που θεωρείς ότι σου είναι πολύ χρήσιμα (πχ. η Οργανική Χημεία του Solomons, που σου καλύπτει άνετα την Οργανική Ι, ΙΙ και ΙΙΙ), τα αγοράζεις. Ναι, πληρώνεις. Το μειονέκτημα αυτού του συστήματος είναι ότι, εχμ, κοστίζει και σε χρόνο και σε χρήμα, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι δεν είσαι αναγκασμένος να διαβάζεις από τη βλακεία που έχει γράψει ο καθηγητής – χρησιμοποιείς τα καλύτερα βιβλία που υπάρχουν στην παγκόσμια πανεπιστημιακή βιβλιογραφία.

* Οι βαθμοί μπαίνουν λίγο παράξενα… Η βάση δεν είναι το 5, αλλά το 3.5 – πρέπει όμως να περάσεις τα μαθήματα του έτους με μέσο όρο τουλάχιστον 5. Σε περίπτωση που σε κάποιο μάθημα γράψεις κάτω από τη βάση, το ξαναδίνεις το Σεπτέμβριο, αλλά όσο καλά και να γράψεις, δε θα πάρεις πάνω από 4 (για να αποθαρρύνονται οι ξύπνιοι που θα σκεφτούν να κοπούν επίτηδες για να γράψουν καλύτερα το Σεπτέμβριο). Αν κοπείς και το Σεπτέμβριο, σε σουτάρουν από το πανεπιστήμιο, απλά. Ρήτρες και κολλητηλήκια με καθηγητές δεν παίζουν. Οι καθηγητές και τα γραπτά ελέγχονται και από εξωτερικό εξεταστή. Θεωρητικά, μπορείς να πάρεις και πτυχίο με 3.5, αλλά θα σου είναι άχρηστο. Επίσης, το “Άριστα” είναι από το 7 και πάνω. Και 7 και πάνω παίρνεις πολύ δυσκολα, σε οτιδήποτε. Γενικά δεν έχεις περιθώριο να μην διαβάσεις. Το πτυχίο ή θα το πάρεις στα 3 χρόνια ή καθόλου. Στο πτυχίο σου δε θα λέει βαθμό, αλλά χαρακτηρισμό – το βαθμό τον υπολογίζεις εσύ, αν θες, από την αναλυτική. Εγώ πήρα πτυχίο με “Καλώς” και το ΔΟΑΤΑΠ το μετέφτασε αυτό σε 6.16, not bad.

* Όταν γυρίσεις στην Ελλάδα θα πρέπει να αντιμετωπίσεις το ΔΟΑΤΑΠ (γνωστό παλιότερα και ως ΔΙΚΑΤΣΑ). Είναι αυτοί που θα αντιστοιχήσουν το βρετανικό σου πτυχίο με κάποιο ελληνικό. Αυτή η διαδικασία θα σου χρησιμεύσει (α) για να μπορείς να χρησιμοποιήσεις το πτυχίο σου για να μπεις στο δημόσιο, (β) για να γραφτείς στο κλαδικό σου επιστημονικό όργανο (Ένωση Ελλήνων Χημικών, Ελληνική Μαθηματική Εταιρία κτλ) κάτι το οποίο είναι υποχρεωτικό για να εξασκείς το επάγγελμά σου, (γ) για να διεκδικήσεις μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που πηγάζουν από τις εκάστοτε κλαδικές συμβάσεις εργασίας ανάλογα με το επάγγελμα – ούτως ώστε να μην έχει το δικαίωμα κάποιος εργοδότης να σε πληρώνει μόνο με το βασικό μισθό επειδή δεν έχεις αναγνωρισμένο πτυχίο. Το ΔΟΑΤΑΠ θα αναγνωρίσει μόνο 4ετή πτυχία, οπότε θα αναγκαστείς να κάνεις και ένα μάστερ και να το “κάψεις” καταθέτοντάς το μαζί με το 3ετές σου πτυχίο. Και τότε ενδεχομένως να χρειαστεί να δώσεις και κάποια μαθήματα σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Επίσης, υπάρχει κάποια δυσκολία με τα combined πτυχία (πχ. Chemistry with Food Science, Chemistry and Archaeology), γιατί δεν υπάρχει ευθεία αντιστοιχία. Εν πάσει περιπτώσει, το ΔΟΑΤΑΠ έχεις να το περάσεις για τεχνικούς λόγους, επαγγελματικά και μισθολογικά δικαιώματα. Στις συνεντεύξεις στον ιδιωτικό τομέα πας με τα πτυχία σου ως έχουν.

Τέλοσπαντων όμως, για να μη μακρηγορώ, εγώ το μετάνιωσα που σπούδασα από τα 18 μου στην Αγγλία. Αλλά δε μετάνιωσα για το μάστερ. Θυμάμαι ότι σε όλο το πτυχίο φθονούσαμε τους Έλληνες φοιτητές που διασκέδαζαν και έβγαζαν το πτυχίο τους χαλαρά. Το κέρδος από τις σπουδές σε μία τόσο οργανωμένη πανεπιστημιακή κοινότητα είναι δυσανάλογα μικρό ως προς τον κόπο που θα καταβάλεις.

Μην υποεκτιμάς την κοινωνική διάσταση του πανεπιστημίου! Οι ανέμελοι καφέδες στον ήλιο, τα ξεφαντώματα στα ρεμπετάδικα και τα ξενύχτια τις απόκριες είναι μία πραγματικότητα που δε θα βρεις πάνω και που θα την έχεις απωθημένο για χρόνια. Γενικά, ο φόρτος εργασίας, το πολύ μικρό και άπειρο της ηλικίας των 18-21, καθώς και η δυσκολία αφομοίωσης στη βρετανική πραγματικότητα δε δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για να περάσεις τόσο καλά όσο οφείλεις στα φοιτητικά σου χρόνια. Γιατί να ζοριστείς; Γιατί να μην περάσεις καλά; Γιατί να ζηλεύεις τους φίλους σου στην Ελλάδα; Κάποια πράγματα πρέπει να τα κάνεις όταν πρέπει.

Το βρετανικό πτυχίο σου παρέχει τα εξής πλεονεκτήματα:
α) Πτυχίο και μάστερ σε χρόνο λιγότερο απ’οτι θα κάνεις στην Ελλάδα μόνο για το πτυχίο.
β) Μεγαλύτερη αναγνώριση στην έρευνα στην αγορά εργασίας του εξωτερικού.
γ) Πολύ καλύτερες ευκαιρίες για έρευνα.
δ) Πολύ καλύτερες ευκαιρίες για να ξεκινήσεις καριέρα (η ανεργία στους νέους επιστήμονες στη Βρετανία είναι πολύ μικρή – οι ίδιες οι εταιρίες έρχονται στο πανεπιστήμιο και κάνουν συνεντεύξεις!)

Επειδή όμως το 95% των Ελλήνων φοιτητών που μεταναστεύουν, σκοπεύουν να γυρίσουν στην Ελλάδα, δεν πιστεύω ότι τα πλεονεκτήματα είναι ιδιαίτερα. Πίστεψέ με, τα 4 χρόνια εκεί πάνω είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρα. Αλλά αυτό θα το συζητήσουμε σε κάποιο άλλο post.

Κράτα τα λεφτά σου για το μάστερ – θα περάσεις καλά, έχοντας ξεδώσει όταν πρέπει. Το πραγματικό πλεονέκτημα της Αγγλίας είναι ότι θα πάρεις ένα πτυχίο και ένα μάστερ ακριβώς στα 4 χρόνια. Εγώ τέλειωσα πτυχίο στα 21, μάστερ στα 22 και στρατό στα 23. Τι κατάλαβα; Εννοώ ότι +2 χρόνια τα έχεις περιθώριο, εφόσον δε συντρέχει κάποιος επαγγελματικός ή οικονομικός λόγος.

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://apantelakis.forumotion.net

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης